W 1908 roku przystań parowców prezentowała się jako dynamiczne i zatłoczone miejsce. Parowce różnych wielkości, ozdobione kolorowymi banderami, przybijały do nabrzeża, przynosząc ze sobą towary, pasażerów i życie. Na nabrzeżu widoczni są robotnicy i marynarze zajmujący się rozładunkiem i załadunkiem towarów, a także tłumy ludzi oczekujących na przybycie lub odjazd statków. Wokół przystani panuje zgiełk i hałas, a w powietrzu unosi się zapach soli morskiej i dźwięk gwizdów parowców. Mimo chaosu, przystań emanuje energią i aktywnością, będąc ważnym punktem w życiu miasta.