Śluza Opatowice jest istotnym elementem infrastruktury wodnej na rzece Odrze, znajdującym się w pobliżu Wrocławia, w Polsce. Jej historia sięga XIX wieku, gdyż pierwsze prace przy budowie systemu śluzowego na Odrze w tym rejonie rozpoczęto w drugiej połowie tego stulecia.
Budowę śluzy Opatowice rozpoczęto w 1844 roku, a ukończono dwa lata później, w 1846 roku. Głównym celem jej powstania było umożliwienie żeglugi na rzece Odrze oraz kontrola poziomu wody, co było istotne zarówno dla bezpieczeństwa żeglugi, jak i dla ochrony przed skutkami powodzi.
Wraz z rozwojem przemysłu i potrzebą transportu towarów, śluza Opatowice stała się kluczowym punktem na szlaku wodnym. Umożliwiała transport zarówno towarów jak i osób, przyczyniając się do rozwoju gospodarczego regionu.
Podobnie jak wiele innych obiektów infrastruktury wodnej, śluza Opatowice była modernizowana i rozbudowywana w kolejnych latach, aby sprostać rosnącym potrzebom transportowym oraz zmieniającym się warunkom hydrologicznym.
W okresie powojennym, śluza Opatowice kontynuowała swoją działalność, odgrywając istotną rolę w transporcie towarów i osób, a także w wymianie handlowej między Polską a innymi krajami europejskimi.
Obecnie, śluza Opatowice nadal pełni swoją funkcję, zapewniając żeglugę na rzece Odrze oraz stanowiąc istotny element infrastruktury wodnej w regionie Wrocławia. Jej historia jest świadectwem znaczenia żeglugi śródlądowej dla rozwoju gospodarczego i komunikacyjnego regionu.